Ministerstwo Finansów pracuje na projektem ustawy nowelizującej ustawę z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, przewidujący wdrożenie do polskiego porządku prawnego instytucji tzw. exit tax tj. opodatkowania nierealizowanych jeszcze zysków kapitałowych, w związku z przeniesieniem przez podatnika aktywów jego przedsiębiorstwa, stałego zakładu lub rezydencji podatkowej do innego państwa.

Działania te wynikają z przepisów unijnych, które nakładają na państwa członkowskie obowiązek podatku o którym mowa powyżej. Wprowadzenie podatku od wyjścia zakłada Dyrektywa Rady UE 2016/1164 z 12 lipca 2016 r. ustanawiająca przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania tzw. dyrektywa ATAD.

Podstawowym założeniem exit tax jest opodatkowanie przeniesienia przez podatnika należących do niego aktywów (majątku) z jednego państwa do drugiego. Rezultatem takiego przeniesienia była utrata przez dotychczasowe państwo wyjścia tj. państwo, w którym znajdowały się te aktywa, możliwości opodatkowania dochodu, jaki te aktywa (majątek) mogły wygenerować. Dlatego państwo za pomocą podatku od wyjścia chce sobie zrekompensować utratę dochodów do swojego budżetu. Exit taxation jest zatem swoistą rekompensatą dla państwa wyjścia za uszczuplenie jego źródła wpływów budżetowych.

Głównym celem podatku od wyjścia jest przede wszystkim ograniczenie negatywnego zjawiska transgranicznego przenoszenia przez podatników należących do nich aktywów w poszukiwaniu korzystniejszego opodatkowania dla dochodów, które zostaną wygenerowane przez te aktywa w przyszłości. Oprócz transferu aktywów „podatkiem za wyjście” może być objęta zmiana rezydencji podatkowej (np. w związku z przeniesieniem siedziby spółki kapitałowej), jak również przeniesienie pomiędzy państwami działalności gospodarczej zagranicznego zakładu podatnika.

W praktyce oznacza to, że firmy, które przeniosą biznes za granicę w całości lub części oraz będą chciały zmienić rezydenturę podatkową zapłacą podatek. Jego stawka zostanie ustalona w oparciu o dochody. Obowiązek podatkowy wystąpi w sytuacji gdy wartość przenoszonego biznesu lub jego części przekroczy 2 mln zł. Wówczas od sumy powyżej tego progu podatek wyniesie 19 proc.

Co istotne z treści dyrektywy nie wynika by miała znaleźć ona zastosowanie także w stosunku do osób fizycznych, a takie plany ma resort finansów. Nowemu podatkowi mają podlegać osoby fizyczne zamieszkujące na terytorium Polski od co najmniej 5 lat. W przypadku tych osób exit tax obejmie nie tylko przychody związane z działalnością gospodarczą, ale też udziały w spółkach, akcje, papiery wartościowe, instrumenty pochodne i fundusze inwestycyjne. Jeśli wartość niezrealizowanych zysków przekroczy 2 mln zł podatek wyniesie 3 proc. W przypadkach, jeśli majątek będzie można jedynie oszacować, obowiązywała będzie wyższa, 19 procentowa danina.

Zgodnie z zapowiedziami Ministerstwa Finansów przepisy mają zacząć obowiązywać od 1 stycznia 2019r.

Zainteresował Cię niniejszy tekst? Skontaktuj się bezpośrednio.

konrad.kruszynski@tpmtax.pl